Podstawowy instrument każdej kapeli rockowej. Wynalazek ten polega na umieszczeniu drgających strun w polu magnetycznym i przetworzeniem ich ruchu za pomocą przetwornika elektrycznego w zmiany napięcia, które następnie generują dźwięk urządzeń audio (najczęściej stosuje się do tego tak zwane piece, czyli popularne gitarowe wzmacniacze sygnału elektro-akustycznego). Wynalazek gitary elektrycznej sięga roku 1931. To wówczas właśnie George Beauchamp stworzył pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, bo w 1925 George, pragnąc wzmocnić sygnał gitar akustycznych, eksperymentował z igłą gramofoną - jednak bezskutecznie.
Wynalazek z 1931 roku znalazł swoje zastosowanie w pierwszej gitarze elektrycznej. Wpierw używano go jednak wyłącznie w tak zwanych gitarach hawajskich, następnie w hiszpańskich (to już firma Gibson wiodła prym na tym gruncie). Jednak prawdziwej rewolucji dokonał dopiero słynny konstruktor i gitarzysta Les Paul, który zaproponował pierwszą gitarę pozbawioną pudła rezonansowego. Pozostało jeszcze poczekać na pierwszego showmana, który rozpowszechniłby ów wynalazek. Okazał się nim słynny bluesman i król rock'and'rolla Chuck Berry, który najczęściej grał na gitarze Gibsona ES-355. W latach sześćdziesiątych pojawił się nowy standard gitar elektrycznych, który podbił serca muzyków, był to słynny Stratocaster, którego produkuje się masowo do czasów obecnych.